Zegels sparen voor de voedselbank

Gwendolyn vertelt over zegels sparen voor de voedselbank

Het is allemaal zo’n 8 weken geleden begonnen toen ik in de rij stond voor de kassa bij de Albert Heijn. De man voor mij werd door de cassiere gevraagd of hij zomerzegels wilde en toen hij daar ontkennend op antwoordde vielen er bij mij ineens een reeks aan kwartjes. Maar laat ik mezelf eerst even een beetje voorstellen.

Mijn naam is Gwendolyn, 43 jaar en woonachtig in Amsterdam. Ik ‘geniet’ al zo’n jaar of 13 een WAO uitkering en vorig jaar augustus viel de oproep in de bus voor de herkeuring. Ik mag aannemen dat iedereen wel op de hoogte is van deze WAO herkeuringen want ze zijn volop in het nieuws geweest.

Om een heel lang verhaal kort te maken, mijn herkeuring verliep allerminst vlekkenloos. Alles wat er mis kon gaan, is ook mis gegaan en ik ben er op dit moment nog niet klaar mee.

Door deze herkeuringsellende is mijn gezondheid er zeker niet op vooruit gegaan, integendeel. Ik heb zelfs op een gegeven moment hartmedicatie gekregen want mijn hart wilde niet meer naar behoren werken. Ik voelde me totaal afgestompt en het enige waar ik me aan vast kon houden was het idee dat ook dit alles vroeger of later tot het verleden zou gaan behoren én dat ik niet de enige ben die te kampen heeft met forse tegenslag. Sterker nog, dat er mensen zijn die het nog minder hebben dan ik. Niet echt een opbeurende gedachte maar het relativeert wel.

Zo’n week of 8 geleden was ik 1 telefoontje verwijderd van opname in een herstellingsoord. Ik werd zo geconsumeerd door het hele herkeuringsverhaal en er leek geen ontsnapping uit mogelijk. En toen bevond ik me dus in de rij voor de kassa achter die man die z’n zomerzegeltjes niet wilde hebben en viel bij mij het ene kwartje na het andere.

Als die man ze niet wilde hebben, kon ik vragen of ik ze dan mocht hebben. Zo’n spaarkaart krijg ik zelf niet vol en zelfs met zijn zegeltjes erbij zou het me niet lukken. Maar dat geeft niet want ik kon altijd die zegeltjes weer aan mijn zusje geven zoals ik dat het voorgaande jaar ook had gedaan, die heeft het met twee pubers ook niet breed.

Maar wacht eens eventjes!!! Als deze man ze niet wil hebben en ik ze ook alleen maar accepteer omdat ik ze dan aan m’n zus kan geven, in de hoop dat zij daarmee een volle spaarkaart bij elkaar kan krijgen, dan zullen er héél véél mensen die zegeltjes niet accepteren. De een omdat ie toch weet nooit een volle spaarkaart bij elkaar te kunnen sparen en de ander misschien omdat ‘t niet genoeg boeit. Om wat voor reden dan ook, die zegels gaan dan wel verloren! En dat terwijl er vreselijk veel mensen op een houtje moeten bijten. Mensen die je met een volle spaarkaart écht een beetje verlichting kan geven.

En zo is het idee geboren om via het internet de zomerzegels voor de voedselbank Amsterdam te gaan sparen. Diezelfde avond nog heb ik een email verstuurd naar vrienden en bekenden waarin ik dit idee uiteen zette en vroeg of ze mee wilden sparen en niet lang daarna heb ik er een speciale club voor opgericht op het internet. Daarna heb ik vanalles gedaan wat ik maar kon verzinnen om te proberen zoveel mogelijk mensen van dit initiatief op de hoogte te brengen.

Het duurde niet lang of de zegeltjes kwamen binnen, 3 hier, 2 daar, enz. Op het einde ging het heel hard met soms wel volle spaarkaarten tegelijk! Uiteindelijk hebben we 3350 zegels bij elkaar weten te sparen. Meer dan genoeg om 1x ieder voedselpakket dat in Amsterdam wordt uitgedeeld, en dat zijn er per week 900, te voorzien met 1 kilo rijst.
Dat is geweldig maar het blijft een druppel op de gloeiende plaat. Maar zelfs een gloeiende plaat kan afkoelen wanneer er maar voldoende druppels op vallen!

En dus toen ik hoorde, nog voor de AH zomerzegelactie goed en wel was afgerond, dat de Super de Boer met gratis pakketzegels actie ging voeren, dacht ik: ook die zegels wil ik niet verloren laten gaan.

En zo is het gekomen dat ik in mijn pogingen om zoveel mogelijk mensen te bereiken om ze op de hoogte te brengen van dit initiatief, dit stukje zit te schrijven. We sparen dus momenteel de pakketzegels van de Super de Boer en deze komen ten goede aan de voedselbank Rotterdam die overigens iedere week 2300 voedselpakketten uitdeelt! Zou het niet fantastisch zijn als we het voor elkaar kunnen krijgen dat we met z’n alle 2300 Super de Boer boodschappenpakketten bij elkaar konden sparen! Maar dat zijn wel ongelooflijk veel zegeltjes hoor, dus je begrijpt: ieder zegeltje telt!!!

Ik kan niet goed uitleggen wat voor soort gevoel het je geeft om samen zegeltjes voor de voedselbank te sparen. Maar ik kan wel zeggen dat sinds ik ermee begonnen ben ik geen herstellingsoord meer nodig heb. Het is voor iedereen en van alle kanten een heel positieve ervaring.

Tot slot wil ik nog even kwijt: komt de Edah, de C1000 of welke andere, landelijke, supermarkt dan ook met een soortgelijke zegeltjesactie, dan staan wij paraat om zo min mogelijk zegeltjes verloren te laten gaan. De opbrengsten van de verschillende acties zullen naar steeds andere voedselbanken gaan want, helaas, zijn er overal in het land voedselbanken en elke voedselbank kan onze hulp goed gebruiken.

En, heb ik jou bereikt?

Als je mee wilt werken, kijk dan voor meer informatie op: http://zegelsvoordevoedselbank.punt.nl
Dan zie en hoor ik je graag daar.
Groet,
Gwendolyn

Lid van de Mamablogs

Archief