Wandelwagensoos: Angelike creëerde een ontmoetingsplek voor jonge ouders


Toen Angelike Nühn samen met haar partner Bart de trotse ouder werd van Roosmarijn (2,5) zag ze de combinatie moederschap - baan zonnig in. Met haar lerarenopleiding Nederlands op zak stond ze van haar 21ste tot haar 27ste fulltime voor de klas. En in het onderwijs is parttime werken makkelijk te regelen.

Niet naar de zin op het werk

Maar Angelike had het niet naar de zin in haar werk. En zo vlak na de geboorte van haar eerste kind stond haar hoofd niet naar het zoeken van een andere baan. Bovendien speelde er een ander idee door haar hoofd: een moedergroep opstarten. Bart vond het prima als Angelike tijdelijk zou stoppen met haar betaalde werk, en het idee van een moedergroep ging uitwerken. Bovendien was er op de achtergrond de geruststellende gedachte dat in het onderwijs altijd wel weer werk te vinden is. Financieel kon het uit, en de beslissing was zo genomen. In een periode van drie maanden werd Angelike's idee werkelijkheid, en zo ontstond de Wandelwagensoos. De Wandelwagensoos is voor vaders en moeders met kinderen tot ongeveer 4 jaar oud.

Interview met Thuisblijfmoeder Angelike Nühn over de Wandelwagensoos

Wij interviewden Angelike over dit leuke initiatief.




Waarom richtte je de Wandelwagensoos op?




Ik richtte de Wandelwagensoos op voor moeders/vaders om een plek te vinden waar ze met hun kindje heen konden gaan. Er zijn natuurlijk al veel activiteiten zoals babyzwemmen en babymassage. De Wandelwagen soos is daar een aanvulling op. De een gaat liever babyzwemmen, de ander gaat liever naar de Soos, of allebei:)

Maar wat de Wandelwagensoos uniek maakt is dat het primair doel is: ontmoetingen tussen ouders. Daarin onderscheidt het zich van de andere activiteiten.




Speelde het feit dat je Thuisblijfmoeder was daarbij een rol?




Jazeker, hierdoor wist ik dat het heel erg gezellig en fijn is om iets met je kinderen te doen in gezelschap van andere ouders.




Was het lastig om sociale contacten op te doen als thuisblijfmoeder?




Nee, juist sinds de geboorte van mijn kinderen heb ik veel nieuwe mensen leren kennen en zijn er nieuwe vriendschappen ontstaan. Bijvoorbeeld met meiden die met mij dezelfde zwangerschapscursus volgden. Of andere jonge moeders bij ons in de straat. Kinderen zorgen voor een gemeenschappelijk gespreksonderwerp. Dus er is altijd een soort van binding. En daaruit kan dan eenvoudig vriendschap groeien. Je hebt ook meer tijd om de vriendschappen te onderhouden.




Bij de Wandelwagensoos zie ik ook dat moeders elkaar beter leren kennen, met elkaar afspreken op andere plekken. Zo ontstaan nieuwe vriendschappen. Heel leuk om te zien!!!




Welke rol speelt de arbeidsparticipatie van vrouwen bij de Wandelwagensoos? Hebben veel vrouwen niet voldoende contacten op hun werk?




Misschien wel. Maar er is duidelijk een behoefte om in contact te komen met andere kersverse moeders waarmee je voornamelijk praat over de verzorging/opvoeding van je kind.


Heeft het jouw persoonlijk gebracht wat je ervan hoopte?




Ja, het is ontzettend leuk om het te organiseren. Ik heb een heel netwerk opgebouwd in 'babyland' van deskundigen en professionals die werken met de doelgroep. Het is mooi om te zien hoe dit is gegroeid. Ook de bekendheid van de Wandelwagensoos groeit nog steeds. In het begin kwam er haast niemand. Ik heb zelfs een paar keer alleen gezeten. Nu hebben we per bijeenkomst tussen de 15/20 bezoekers.




Hoe bereidde je het voor? Wat was je aanpak?




Ik begon met het maken van een website, daarop stond het concept uitgelegd. Dat was de basis. Daarna heb ik contacten gezocht met verloskundigen, consultatiebureau's en dergelijke. Zo creëerde ik naamsbekendheid en ondersteuning voor de Wandelwagensoos.




Hoe bekostig je de Wandelwagensoos? Hoe zorg je dat het kostendekkend is?


De bezoekers betalen entree. Daarvan betalen we de

  • pr materialen
  • inrichting van de ruimte
  • de consumpties
  • de onkostenvergoedingen en de sprekers
We werken allemaal vrijwillig voor de Wandelwagensoos. Van het Centrum voor Jeugd en Gezin krijgen we flyers, en van Stichting Het Burger en Nieuwe Weeshuis hebben we hele mooie zitzakken gekregen.




Hoe lang duurde het voordat de groep goed ging lopen?




Na een paar maanden had ik een leuk clubje, maar het bleef de eerste 1,5 jaar wisselend. Soms was het heel druk maar dan ook weer rustig. Het was een kwestie van doorgaan en alles aangrijpen om de naamsbekenheid te vergroten. Pas sinds kort loopt het echt storm!! Er zijn nu wekelijks diverse bijeenkomsten.




Hoeveel uur besteed je er per week aan?




Ik denk wel 20.




Hoe kom je aan sprekers?




Soms benader ik mensen, maar meestal word ik benaderd.




Inmiddels is er een Stichting: zou je daar wat over kunnen vertellen?




Ik hoopte hierdoor in aanmerking te komen voor subsidie of ondersteuning van fondsen. Dat is me wel wat tegen gevallen. Ik heb wel wat gekregen maar veel minder dan ik hoopte. Voordeel is dat we nu een bestuur hebben van 7 personen. Ik hoef niet meer alles alleen te doen.




De Wandelwagensoos wordt door veel Arnhemse organisaties gesteund. Hoe heb je dat aangepakt?




Contact opnemen, afspraak maken en je verhaal vertellen!




Heb je je opleiding/arbeidsverleden kunnen gebruiken bij het succesvol maken van de Wandelwagensoos?




Alles wat ik in mijn opleidingen en arbeidsverleden heb geleerd speelt indirect een rol bij wat ik nu doe.




Stel een moeder wil iets dergelijks opzetten: wat zou je haar dan adviseren?




Geef het veel tijd om naamsbekendheid te krijgen. Leg zoveel mogelijk contacten met anderen (en andere organisaties) die met dezelfde doelgroep werken. Blijf enthousiast!!




Hoe zie je de toekomst? Blijf je dit ook doen als je eigen dochter naar de basisschool gaat?




Dat weet ik nog niet, zo lang ik er plezier aan beleef ga ik door!

Lid van de Mamablogs

Archief